OVER HET "BOEK DER BOEKEN"

door Yves Taffin

ALLES WAT HET IN ESSENTIE ZOU MOETEN ZIJN MAAR MISSCHIEN NOOIT ZAL WORDEN

dialoog tussen de schrijver en zijn biografe Drs. Ellen J. Groenhuys

* Je wilt het dus eindelijk gaan schrijven, je ultieme boek. De roman die jou beroemd moet maken. Maar zal dat ook lukken? Ik wil maar zeggen: kan het nog? Een roman waarmee je echt naam gaat maken? De wereld van literaire fictie is zo goed als dichtgeslibd. Auteurs van dat soort werk verdringen elkaar immers om de gunst van de lezer. Velen zijn geroepen. En één daarvan ben jij. Maar geroepen zijn is niet voldoende. Je moet ook nog uitverkoren worden!
** Zeg eens Ellen, wie bepaalt volgens jou of een auteur uitverkoren is of niet. De lezer toch!
* Dat dacht je maar, Yves!
** Maar net dat willen de uitgevers ons toch doen geloven!
* De uitgevers, zeg je? Wat weten die daar nu van! Zijn het soms de uitgevers die jouw boek zullen kopen? Ik dacht het niet, hé! Overigens, op de uitgevers zou ik maar niet te veel rekenen, als ik jou was. En al zeker niet op papieren uitgevers! Die leggen tegenwoordig sneller het loodje dan dat jij en ik tot drie kunnen tellen. Je hebt het toch zelf al twee keer meegemaakt niet?
** Tja, als je het zo bekijkt!
* Al ooit gehoord van het boek "Zen en de kunst van het motoronderhoud" van ene Robert Pirsig? Door hoeveel uitgeverijen is dat boek destijds in de VS niet geweigerd, tot die ene kleine onbetekenende uitgever het er toch maar op waagde... Daarop werd het boek een megaseller!
** Toch lijkt het me geen gek idee: het boek der boeken te willen schrijven.
* Ambitieus is het zeker. Maar vind je dat er niet wat over: het boek der boeken? Je gaat dat toch niet gebruiken als titel, mag ik hopen?
** Ik weet niet... het klinkt in ieder geval best aardig.
* Het klinkt in de eerste plaats pompeus en bombast, ja.
** Dat kan wel zijn, maar ik heb eens een boek gelezen met de titel: "Het Boek der Open Baring" van een zekere Noud Van den Eerenbeemt.
* Als dat niet bombast is!
** Nou en? Is dat boek een bestseller geworden?
* Het hangt ervan af hoe je het bekijkt. In het wereldje van de esoterie heeft het eind jaren zeventig opgeld gemaakt, en het is later nog eens herdrukt onder een andere titel. Maar verder heeft het voor zover ik weet geen brokken gemaakt. Niet dus. Tenminste, het heeft die Van den Eerenbeemt niet blijvend beroemd gemaakt. Dus was zijn titel waardeloos. Nee, beste jongen, jij hebt in de eerste plaats een visie nodig. Of beter: een idee waaraan je je boek kunt ophangen. Snap je?
** Ik denk het wel. Jij wilt dus dat ik een soort raamvertelling ga maken.
* Luister, beste Yves. Wat ik wil is hier niet aan de orde. Als je echt het boek der boeken wil schrijven, dan zul je eerst moeten weten waarover het zal gaan, of tenminste wat het leidmotief zal zijn.
** Tja, kijk, om eerlijk te zijn...
* ... weet je nog niet precies waarover je wilt gaan schrijven?
** Ja en neen. Wat ik wil zeggen is: ik heb ideeën genoeg en verhalen...
* Ja, ja, dat weet ik. Ik ken je ondertussen lang en goed genoeg om te weten dat je met verhalen aan elkaar hangt. Het is alleen de vraag: wat mag er geloofd worden van al die verhalen! Waarheid en verzinsel lopen bij jou nog aleens door elkaar.
** Dat is waar, beste Ellen, maar jij als mijn biografe zou toch op de hoogte moeten zijn van wat autobiografisch is en wat niet.
* Nuance. Ik ga af op jouw beweringen. Maar goed, daar ging het niet over, zeker?
* Toch wel, ik wilde het er net over hebben, zie. Het is namelijk mijn idee dat ieder verhaal, echt gebeurd of niet, in de grond eigenlijk waar is alleen al omdat het een verhaal is!
* Pardon? Wil je dat eens nader verklaren?
** Kijk, als ik jou een verhaal vertel, dan begint dat voor jou te leven, niet? Je ziet de dingen die ik je vertel op je netvlies verschijnen. Je ruikt de geuren, hoort de klanken en voelt de sfeer. Je creëert dus op jouw beurt dat verhaal.
* Dat is zo.
** Of dat verhaal nu echt gebeurd is of niet, doet daarbij niets ter zake. Je vertelt het al dan niet ongewijzigd verder aan iemand die het op zijn of haar beurt weer doorvertelt, enzovoort… Dat verhaal begint dus tegen wil en dank een eigen bestaan te leiden.
* Mmm... Voor zover je in parallelle werelden gelooft, misschien?
** Dat doe ik ook. Maar dan niet zozeer in de traditionele zin van het woord. Ik geloof namelijk dat alles, elke gedachte en elk verhaal dat in onze geest opduikt als energieveld ontstaat en dus verder leeft. Ik geloof ook dat iedere keuze die wij niet maken, toch in een afgesplitste wereld, een soort parallelle wereld, voortleeft. We kunnen er alleen niet bij komen, omdat we door het kiezen voor iets anders een andere weg zijn ingeslagen. Op die manier ontstaan er dagelijks miljarden nieuwe extra dimensies.
* Aha, maar dan heb je een prima uitgangspunt voor je boek.
** Welk dan, als ik je vragen mag?
* Het thema van je boek zou kunnen zijn: verhalen al dan niet uit parallelle werelden.
** Geweldig Ellen, dat heb je mooi voor elkaar, moet ik zeggen.
* Voor mij, je biografe, komt het er nu wel op aan waarheid van fictie te scheiden.
** Laat misschien voor de verandering die waarheidsdrang maar eens los en ervaar ieder verhaal zoals het op je afkomt. Dat is pas een uitdaging, lijkt me.
* Dat is inderdaad nog niet zo’n gek voorstel!
** Ga je dan mee in dit boek?
* Ik denk het wel. Ik stel voor dat ik een beetje op afstand ga volgen wat je allemaal schrijft en dat ik dan zo af en toe...
** Dat je je dan af en toe niet zult kunnen inhouden om commentaar te leveren. Zoals Den Vos Reinaerde destijds tegen Iezegrim zei: doet gij het werk, dan zal ik er mijn kritiek op leveren!
* Mja... zoiets.
** Goed zo, hier herken ik meteen weer de vrouw in je.
* Zeg!
** Verder zal de vorm ook wel belangrijk worden. De romanvorm is, zoals je zelf al suggereerde, not done. Die is inderdaad te ouderwets, een te platgetreden pad wat zich dus al te glibberig aandient. Uitschuiven is hier een te veel voor de hand liggende mogelijkheid, en daar wil ik niet aan. Ik zal dus moeten uitkijken naar een andere, meer experimentele vorm voor dit boek. Een vorm die het midden houdt tussen fictie en non-fictie. Geen gemakkelijke opdracht, als je het mij vraagt.
* Mijn beste Yves, er is ook nooit gezegd dat het makkelijk zou zijn. Maar die vorm kan perfect aan de hand van de verhalen die je op gaat diepen.
** Het komt er dan enkel nog op aan de juiste invalshoek te vinden om dit boek op gang te trekken.
* Inderdaad. Zo is dat! Maar jij KUNT dat. Je hebt het al meermaals bewezen, toch?
** Bedankt voor het compliment, Ellen. Nu nog zien wat ik er echt van terecht breng!

(wordt vervolgd... misschien!)

***
terug naar de inhoudsopgave
terug naar de beginpagina van Pointe
terug naar de beginpagina van de website