Een gedicht van Frans Tak, gepubliceerd in Pointe van april 1987

Terugkeer

de oude wijk, nest van geborgenheid
heeft een face-lift ondergaan
en is voor mijn ogen onherkenbaar
vol vreemde klanken, stemmen, geuren
die niet met mijn herinnering kleuren
maar slechts bevestigen, klip en klaar
dat ik ontworteld voort moet gaan
en tastend mij bewegen, in lijdzaamheid

***
terug naar de inhoudsopgave
terug naar de eerste pagina van de website