Een gedicht van een zieke Aladar, gemaakt in het ziekenhuis, juli 2003, gepubliceerd in Pointe van augustus 2003

ADEMLOOS LICHAAM

Wanneer de lucht niet vrijuit binnenstroomt
en onbezwaard weer uitstroomt in de lucht,
dan wordt je lichaam zwaar, wordt ingetoomd
gelijk een pit zit in een passievrucht

Je lichaam, dat eerst schreed langs ís Herenwegen
zonder zijn eigen voortgaan te beseffen,
heeft plots een dauwdrup of een windzucht tegen,
moet voor de kleinste stap een been verheffen

Je lichaam wil alleen nog zitten
verbijsterd kijken in de zon
wil niet meer staan en niet meer fitten
wil plantje zijn op het balkon

Je lichaam wil niet langer eten
en drinken nog slechts mondjesmaat,
wil van kledij noch schoeisel weten
en raakt steeds minder aan de praat

Je lichaam moet vaak razend hoesten
daar beide longen zijn uit vorm
je ganse tors schudt van dat proesten
je kronkelt je gelijk een worm

Je lichaam is zo zwak, steeds zwakker,
een fluitje voor een virus of bacil
De nachten ligt het uren wakker
omdat de slaap niet stromen wil

Je zit wanhopig in dat lichaam,
Nick Lauda in een autowrak
In heg noch steg zie je een licht staan
met Shell of Bovag op zijn bak.

***
terug naar de inhoudsopgave
terug naar de eerste pagina van de website